<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Zły nawyk">
<author_1="I. M.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="3">
<date="1951-03-18">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Pani Barbaro! Jest Pani bardzo zmartwiona nawykiem swej czteroletniej córeczki, która od pewnego czasu bez potrzeby i zbyt często dotyka swych organów płciowych. Nie pomaga wstydzenie dziecka, zakazy, a nawet bicie. Pani nie chce zwracać się do lekarza, ponieważ mieszkańcy małego miasteczka, w którym Pani mieszka, natychmiast tłumaczyć sobie będą opacznie tę wizytę. Prosi więc Pani o jak najszybszą, skuteczną radę. Przygnębia Panią obawa, że ten niepożądany nawyk fatalnie wpłynie na władze umysłowe dziewczynki. Pani Barbaro, obawy Pani są przedwczesne. Istotnie, gdyby nawyk dziewczynki trwał dłużej, mógłby on osłabić, wyczerpać jej organizm i zahamować lub spaczyć rozwój umysłowy. Jednak obserwacje dzieci, będących w wieku córeczki Pani, wskazują na to, że nawyki podobne mijają. Należy więc pieczołowicie dbać o to, by dziecko zapomniało o swym przyzwyczajeniu. A oto wskazówki, jak dla osiągnięcia tego celu należy postępować. Dziecko powinno mieć stale jakieś zajęcie, robić coś takiego, co je bawi i interesuje. Bardzo jest pożądane, aby przed snem dziewczynka poszła na spacer lub zajęła się pracą, która wywoła lekkie fizyczne zmęczenie powodujące szybkie zaśnięcie. Rano, skoro tylko córeczka się zbudzi, powinna wyjść z łóżka, ubrać się i zająć się swą pracą. Bardzo ważnym momentem mogącym przyśpieszyć zanik tego nawyku jest ustosunkowanie się dorosłych do tej sprawy. Nie należy wcale rozmawiać z dzieckiem na temat jego nałogu, nie bić i nie straszyć. Jak najmniej, jak najrzadziej zajmować uwagę dziecka tą sprawą. Nie omawiać jej w jego obecności. Dawać dziecku odpowiednie zajęcia, stworzyć dobre warunki snu, odpoczynku i zabawy — a nałóg z czasem minie. Jeżeli Pani jednak zauważy, że takie postępowanie nie daje dobrych wyników, radziłabym zwrócić się do najbliższej Poradni Zdrowia Psychicznego, gdzie dzieckiem zajmie się lekarz-psycholog. I. M.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
